Fase 11: Weer even alleen (pasen 2022 tot juli 2022)

HJ vertrok naar Meråker op donderdag 14 april, zodat Einar met pasen niet alleen was.

Ik wel dus. Ik moest ditmaal toch wel iets meer wennen, derde voorjaar alleen. Humeur op en neer. Nee,deze derde keer viel mij erg zwaar. Ik kon minder genieten van de kleine dingen, en was gewoon meer moe.

Maar ach, zo druk met werk, en veel te doen met tuin, kruiden en geraniumkweek.

En soms heeft t ook voordelen. Alles georganiseerd zoals ik t wil. Precies weten wat waar ligt. Eten waar ik zin in heb. En ook iets meer tijd voor nadenken en reflectie.

Voor wat betreft Corona begint een iets rustigere tijd. Dalende incidenties. Langzaam minder maatregels. Daarmee is Oostenrijk echter we zo ongeveer de laatste. Begin juni eindelijk geen mondkapjes meer in openbaar vervoer en in alle winkels (inclusief levensmiddelen). Twee jaar lang was t met FFP2 in de supermarkt. Wat zullen die medewerkers daarmee blij zijn.

In ziekenhuizen, verpleeghuizen, bij artsen en helaas dus ook bij de fysio, blijft de FFP2 plicht bestaan. Dit wordt dusal de derde zomer met dat ding. In Pfarrwerfen zijn we t als fysios toch echt wel zat nu. Onderling spreken we af dat wij in de behandelruimtes t masker afdoen, in overleg met de patienten. Die vinden t allemaal prima, velen stellen t zelf zelfs voor voordat we er over beginnen. Het is ook te gek voor woorden: in t openbaar vervoer zitten mensen hutje-mutje zonder masker vaak langer dan een half uur in een afgesloten ruimte, wij zijn een half uur met 1 patient in een vrij grote ruimte waar in deze periode ook eigenlijk altijdt raam openstaat en die na de behandeling goed gelucht wordt. Bovendien kwam in een recente, mondiale, studie naar voren dat de mate van gebruik van mondkapjes in een bepaald land niet correleert met de aantallen (zware) ziektegevallen, dus ja, heeft t zin nog zo streng te blijven? (overigens zegt dit natuurlijk nog niet echt of dit echt door t mondkapjesgebruik komt denk ik, je onderzoekt namelijk niet een directe relatie, daarvoor zou je bv moeten kijken naar de incidentie onder mondkapjesgebruikers!).

Maar goed, ik merk sind ongeveer begin mei dat ik t ook niet meer kan opbrengen om met mondkapje te werken en zet t zoveel mogelijk af tijdens de behandeling, zeker als patient op buik ligt of mij niet ziet.

Reden is dat ik namelijk steeds meer merk dat ik moet pauzeren bij een uitleg omdat ik gewoon te weinig lucht krijg. Een opmerkelijk verschil met twee jaar geleden voel ik.

Om de kans op huidproblemen te verkleinen neem ik ook de gewoonte om na elke behandeling consequent mijn mond te spoelen, en mijn gezicht te wassen, en een paar slokken water te drinken. Consequent. En sindsdien heb ,(gelukkig) nog geen wondjes gehad op lippen of in mond.

Rond 20 juni komt t bevrijdende berucht dat Oostenrijk de vaccinatieplicht schrapt! Heerlijk. Niet alleen voor alle Impfgegner maar ook voor mij. Ik wil geen vaccin met alleen een spikeeiwit. Het spikeeiwit alleen is mogelijk versntwoordelijk voor een aantal bijwerkingen waarin beschadigingen in kleine bloedvaten een rol spelen. En ik meen dat ik daar wat van gemerkt heb met die blauwe vingers en de heftige neusbloedingen!

Wat mij betreft geef ik nog steeds de voorkeur aan een vaccin met dood virus. Omdat ik denk dat t immuunsysteem niet alleen reageert tegen t spike eiwit maar tegen alle eiwitten op t virusoppervlak, waardoor wie weet een immuunrespons optreedt die breder is, ook met komende virusvarianten nog goed werkt.

Een ander alternatief lijkt mij de VLP vaccins, in denemarken in ontwikkeling: bestaande uit alleen de buitenwand van t virus, dus met alle oppervlakteeiwitten maar zonder t virusRNA.

In een eerdere post beschreef ik al hoe vreemd t voelde, dat ik in november beweerde dat t ergste rond de pandemie nog moet komen, dat ik merk dat alle maatregelen niet ertoe leiden dat mensen dankbaarder worden voor dat wat ze hebben en zich realiseren hoe goed we t eigenlijk hebben, maar dat ik t idee heb dat mensen juist egoistischer worden, en onbeleefder, en als katten in t nauw rondspringen en protesteren zonder na te denken, en proberen dat nog snel te pakken wat kan. Op de weg, met reizen. En dat ik, toen de oorlog uitbrak op 24 februari, t gevoel had dat mede dit ook was waar ik in november een voorgevoel van had. Dat die oorlog ook deels overreacting is, en uit een besef dat de wereld er slecht aan toe is en dat men pakt wat men denkt nodig te hebben. Ten koste van anderen en t milieu...

Is dat een vreemde gedachte?

Zelfvoorzienend

Natuur en tuin

(goed kijken: voor t eerst in ons leven hier hangen er ook bakken met geraniums op de eerste verdieping! En: alles zelfgekweekt!)