Fase 10: het tweede coronajaar in vogelvlucht (juli 2021- pasen 2022). Vaccinatie en vaccinatieplicht ja of nee. En: ' we hebben t vervelendste nog voor ons' (mijn uitspraak in november 2021)

Inmiddels is t tweede coronajaar voorbij. Voorbij gevlogen. Niet dat er weinig gebeurd is, integendeel.  Maar t wordt aan toch ook wel een beetje 'gewoon'. En sterker nog: ik begin t steeds meer zat te worden. Het werken onder de geldende maatregels. En de niet aflatende stroom van negatieve patienten ... 

Het resulteerde bij mij in toenemende vermoeidheid en gezondheidsproblemen door al die tijd met mondkapjes op te moeten werken. En gewoon daarvan toch weer steeds ontstekingen in mond. Of bloederig slijm uit de neus. 

Alsof dat nog niet genoeg was kwam daar in oktober nog een zeer heftige oogontsteking bij, waardoor ik ruim 6 weken aan t modderen was met antibiotica en antivirale middelen. Bovendien ontstonden er op t hoornvlies een soort pukkeltjes, waardoor ik constant een vage vlek zag zweven links. De oogarts verbaasde zich er over dat t zo lang duurde en bevestigde meteen dat t waarschijnlijk toch te maken heeft met die mondkapjes. 

Nu, na 5 maanden is die vlek nog steeds niet weg. 

En tja, de conditie heeft er ook onder te lijden: ik merk steeds meer dat ik even mijn uitleg aan de patient moet onderbreken. Om op adem te komen.

Kortom: t werken met een mondkapje, en vaak ook handschoenen is NIET leuk meer. Gelukkig vind ik t werk nog enorm leuk, maar steeds vaker komt t gevoel op dat ik ermee wil stoppen. Omdat ik t zat ben al die hygienische maatregels in de gezondheidssector. En omdat om de haverklap patienten afzeggen vanwege een positieve coronatest of een coronaziekte.  En omdat ik als fysio mensen na coronaziekte weer op de been moet helpen, mensen die zich weigeren te laten inenten, terwijl wij ons 'moeten' laten inenten.

Dat 'moeten' dreigde in februari 2022 werkelijkheid te worden met de invoering van de vaccinatieplicht in oostenrijk. Grote heibel, want er zijn heeeeeel veel tegenstanders hier. Vaak mensen die op pseudowetenschappelijke gronden hun mening hebben gevormd. Heel vermoeiend om die in de therapie als patient te hebben, want vaak merk ik dat ze er niet echt iets van begrijpen, hoewel ze zelf menen van wel. Voorbeeld: een patiente kwam bij mij binnen en moest toch even melden dat ze nu iets vreselijks hadden ontdekt, bepaalde wetenschappers: 'het vaccin is na inspuiten terug te vinden in de lymfeknopen, zo vreselijk, toch?' Ik moest hard lachen, en kon t niet nalaten op te merken: ' dat dat toch maar heel goed was, stel je voor als dat niet zou gebeuren, dan had een vaccin totaal geen zin'!

Sinds januari had ik t werk bij Senecura stilgelegd. Na 6 jaar trouw oudjes behandeld te hebben, kan ik t na twee jaar pandemie niet meer opbrengen om met mondkapje, en zwetend, op te moeten schreeuwen omdat ze me niet verstaan, en dan ook steeds aan te moeten horen dat zij t zo moeilijk hebben en niet meer willen leven. Moeten wij fysios, gezonde, mensen met risico voor eigen gezondheid, zo hard ons best doen voor mensen die niet meer willen terwijl al die jonge mensen zo graag willen leven, sporten, vrienden ontmoeten opgesloten thuis moeten blijven?

Nee, ik heb daar genoeg gezweet. Als de pandemie voorbij is kan ik t misschien weer opbrengen, misschien. Nu wil ook ik mijn leven kunnen leiden, zolang t nog kan, met coronavoorschriften en oorlog....

Projekt meråker

Long covidtheorie

HRV

Bijwerkingen ent 1 en 2

Standpunt Norge 2 ents

En opeens moest de derde ent bij iedereen, waar zijn de bewijzen

Mutanten

T ergste komt nog?

Oorlog

Einar in ramsau